Konie od zawsze służyły człowiekowi. Dziś coraz więcej entuzjastów docenia nie tylko ich walory użytkowe, lecz także piękno oraz emocje, jakich dostarczają. – Co ważne, w jeździectwie jest miejsce dla każdego – uważa znana z miłości do koni Karolina Wajda

Konie to temat rzeka, zwłaszcza dla miłośnika, ale może uda się pokrótce powiedzieć, co tak pociągającego kryje się w tych zwierzętach i dyscyplinie?

– Z kontaktem z końmi bywa różnie. Są ludzie, którzy obcują z końmi, bo wyrośli w takiej tradycji, wychowali się blisko stadnin i ci zwykle związani są z jeździectwem zawodowo. W ich przypadku to nawet nie miłość do koni, tylko raczej sposób na życie, będący naturalną koleją rzeczy. Druga grupa to posiadacze koni, traktujący je jako hobby, na zasadzie, na jakiej inni wybierają tenisa czy golfa, kierując się swego rodzaju prestiżem, jaki wiąże się z posiadaniem własnych koni. Wreszcie są też tacy, którzy wynajmują konia na przejażdżkę i oni zazwyczaj, zaczynając od takiego abc jazdy, zarażają się pasją, a w przyszłości decydują się na zakup własnego konia, żeby nawiązać z nim więź i czynić z nim wspólne postępy. Pewne jest to, że wszystkich ludzi, którzy posiadają konie, bez względu na powód, łączy wspólna pasja i przywiązanie do tych zwierząt.

Kiedy zaczęła się Pani miłość do koni i przygoda z jeździectwem? Trwa od dzieciństwa, czy to rodzaj hobby, do którego się dojrzewa stopniowo?

– W moim życiu konie są obecne odkąd pamiętam. Należę do tych osób, których pierwszym wypowiedzianym słowem było „koń”. Od dziecka ciągnęło mnie do nich, chciałam być blisko, odbierać je wszystkimi zmysłami. Byłam nimi zauroczona od czasów dzieciństwa w tak naturalny sposób, że trudno mi zidentyfikować źródła tej fascynacji.

Na tym etapie można powiedzieć, że zna Pani konia na wylot?

– Tego nie jestem pewna, bo im bardziej człowiek je poznaje, tym bardziej uświadamia sobie, jak wielu rzeczy jeszcze o nich nie wie. Ale na pewno po tylu latach spędzonych z nimi znam je dobrze.

Łatwo budować więź z koniem, nawiązać jeźdźcowi kontakt ze zwierzęciem?

– To przede wszystkim proces wymagający czasu. Trzeba sobie zdać sprawę z tego, że jest to zwierzę stadne. O ile u psa więź wynika z hierarchii, o tyle u konia dodatkowo ważnym aspektem relacji jest czas spędzony razem. Trudno zachować swoją pozycję, jeżeli za mało czasu spędza się z koniem lub gdy jest druga osoba, która wskazuje inną drogę. To zupełnie jak z dzieckiem – jeśli wychowanie powierzy się na przykład dziadkom, to może to wpływać na drogę obraną przez rodziców. W przypadku budowania więzi z koniem istotny jest nie tylko czas jazdy na koniu, ale cały szereg naszych zachowań i podejście do konia z ziemi.