Od początku swego istnienia zegarek był powodem dumy, wyznacznikiem prestiżu oraz elementem dekoracyjnym dla swego właściciela. Nawet męski zegarek kieszonkowy był wykonywany zazwyczaj w dekoracyjny sposób. Równocześnie zegarki damskie, noszone na ozdobnym łańcuchu jako naszyjniki były wykonywane jeszcze bardziej dekoracyjnie. Swego rodzaju przełomem dla zegarków damskich był moment, kiedy czasomierz zagościł na przegubie dłoni. Wtedy to jubilerzy i zegarmistrze znaleźli pole do popisu, umieszczając mechanizm zegarka w bransoletce.

W ciągu całego okresu rozwoju zegarków mechanicznych, zegarek damski traktowany był w trochę innych kategoriach, których podsumowania można szukać w belgijskim magazynie zegarkowym "Reuve Herlogere” roku 1912. Oto słowa jednego z dziennikarzy: "Prosimy o wybaczenie Madame, ale prawda musi być powiedziana! Dla Was praktyczność zegarka sprowadza się do żałosnej roli dekoracyjnego gadżetu”.

Można oczywiście z taką opinią dyskutować, ale prawdą jest, że aspekt dekoracyjny był, i w dalszym ciągu, jest dominujący w zegarkach przeznaczonych dla damskiego odbiorcy. Nawet jeśli w ostatnich latach, po okresie dominacji czasomierzy elektronicznych, producenci starają się skierować uwagę pań na sztukę mikrotechniki, to jest jedynie zjawisko marginalne i potwierdzające regułę, o dominującym znaczeniu dekoracyjnego charakteru zegarków damskich.